Sofía Toro, esta deportista olímpica metade coruñesa e metade cambresa, vive agora en Murcia. Alí exerce coma mestra na UCAM. Aparcada a súa faceta competitiva adícase a transmitir os seus coñecementos adquiridos tanto na súa etapa como regatista como na súa extensa formación universitaria. Conta cunha licenciatura e tres masters.
Grazas a esa formación, a menor dos Prieto-Puga, Sofía Toro, imparte agora a docencia na UCAM de materias como: Fundamentos Pedagóxicos do Deporte, Análise de datos, Deportes Acuáticos e de deslizamento, Metodoloxía do ensino en vela e introducción á competición en embarcacións de vela lixera e windsurf ou Técnicas de navegación e posta a punto da embarcación de vela lixeira e windsurf.
Convidámosvos a coñecer a Sofía Toro neste ámbito. Como se formou, e como está a vivir esta etapa como mestra.
A.N.: Que estudiaches despois de saír do instituto?
Sofía Toro: Empecei a carreira de Ciencias da Actividade Físicas e do Deporte na Coruña no 2008. Pero xusto o primeiro ano entrei no equipo nacional olímpico, tiven que trasladarme a vivir a Santander e levar a carreira ao día érame moi complexo.
Os primeiros anos, até o 2012, saquei algunha materia que puiden. E logo xa despois dos Xogos Olímpicos xa planteeime: “isto haino que acabar xa”. Ao final o ano despois de Londres aprobei moitas asignaturas, pero logo empezou outra vez a roda e o ciclo olímpico e tamén volveume pasar outra vez o mesmo. Finalmente rematei a carreira.
Logo tiven a sorte de que a UCAM (Universidad Católica San Antonio de Murcia) becoume, así que alí puiden estudiar tres másters. Un de Dirección e Xestión de Entidades deportivas, outro de Xornalismo Deportivo, e xa traballando alí saquei o de Profesorado.
Desde que formo parte do equipo da UCAM teño moitísima sorte. Preocupáronse moito da miña educación.
Sofía Toro, ouro olímpico en en Londres 2012: “Coido que son optimista, divertida, e son moi familiar moi amiga dos meus amigos”
A.N.: Como é Sofía Toro como mestra?
Sofía Toro: O primeiro ano foi un ano no que tiven que mudar moitísimo. Tiña que dar clases de vela, pero eu estaba afeita a ensinar a xente que quere dedicarse profesionalmente á vela. Foi unha maneira de poñer en práctica todo o que aprendín durante a carreira que está enfocada á docencia. Estoume adaptando ben e creo que os meus alumnos, polo de agora, están contentos (sorrí).
Sofía Toro: “Unha clase é máis doada de controlar ca unha regata”
A.N.: Que é máis difícil de preparar, unha clase ou unha regata?
Sofía Toro: Pois aínda que as dúas teñen a súa complicación unha clase creo que se a preparas ben podes ter todo un pouco máis controlado. Creo que é máis doado que gañar unha regata dado que hai moitos factores que non dependen de ti. Se cambia o vento ou as condicións, non o podes controlar.
Iso tamén pode pasar nunha clase, sobre todo nas miñas que son no mar. Pero a finalidade é que aprendan e saiban resolver as situacións. De momento as clases foron ben, así que non podo dicir que fose moi complicado.
A.N.: Es das profesoras que suspende moito?
Sofía Toro: Non. Intento ser obxectiva sempre e axudar ao alumno. O importante é que o alumnado aprenda, non que o transmita nun exame. Un exame é unha ferramenta máis da educación para avaliar pero non é a única. Eu intento que reciban coñecementos e os aprendan.
A.N.: Hai algo que agora digas: “Teríao feito doutro xeito”?
Sofía Toro: Si. De cando es alumna. Sobre todo eu que viaxaba moito e tiven que repetir asignaturas iso leva pagar máis na universidade… Eu pensaba so en aprobar a carreira e aprobar xa. Agora non. Agora penso no proceso, en aprender, no camiño, en aprender. E intento que os meus alumnos pensen niso tamén, pero tes que ser consciente de que son alumnos e que tamén pensan en acabar canto antes.
