- “Estou moi contenta e feliz e oxalá que cando chegue o día no que me retire sexa aquí”
- “Se tes talento sexas muller ou home, valerás, o baloncesto é baloncesto para todo o mundo igual”
- “Era imposible chegar a Liga Endesa e seguir gañándoo todo”
En Ferrol, o BAXI ten líder con acento canario. Patri Cabrera, capitá do primeiro equipo e adestradora nas categorías inferiores, é xa a xogadora con máis partidos ás súas costas no club galego, tendo xogado en 178 citas en seis tempadas e a que está a comezar. En As Nosas falamos con ela para repasar o seu pasado e o seu futuro no baloncesto español.
Dos jugadoras históricas del BAXI Ferrol fueron noticia en el partido de ayer por su fidelidad al club.
Patri Cabrera recibió un pequeño homenaje tras haberse convertido en la jugadora con más partidos disputados en la historia del Uni.
Que sean mucho más @patricabrera8 pic.twitter.com/9INNPU5pbL
— Baxi Ferrol (@UniFerrol) October 3, 2021
-As Nosas: Que están a significar para ti estas sete tempadas co BAXI?
Patri Cabrera: Nunca me imaxinei chegar ata aquí. Cando falei con Lino a primeira vez vin para un ano e non pensaba que ía chegar tan lonxe. Os equipos nos que estivera antes estivera máximo dous anos, salvo Gran Canaria que é o club da miña illa e por iso nunca imaxinei estar tantos anos e máis dun sitio ao que de pequena non quería vir porque chovía moito. Atopei aquí a miña segunda casa e estou xenial aquí.
-As Nosas: Cales foron os momentos máis especiais que viviches co BAXI?
Patri Cabrera: Esta é difícil. Non sabería dicirte. Desde que vin aquí viuse unha melloría enorme en canto á afección. Recordo xogar en Esteiro con 300 persoas e agora hai mil e pico socias. Gustoume vivir ese cambio na afección. Volvimos ilusionar á xente facendo boas tempadas, meténdonos en playoff e na Copa da Raíña e creo que iso foi algo moi importante para o club.
Patri Cabrera: “Recordo xogar en Esteiro con 300 persoas e agora hai mil e pico socias”
-As Nosas: Como definirías en poucas palabras a túa vinculación co BAXI?
Patri Cabrera: Compromiso, diversión e traballo.
-As Nosas: Ademais de capitá e xogadora do primeiro equipo, adestras en categorías inferiores, así que a túa implicación co club é total.
Patri Cabrera: Fai creo que catro anos había un equipo da base que non tiña adestrador e eu viña co nivel 1, dixéronme se quería meterme como adestradora e a verdade é que pouco a pouco foime gustando. Agora levo adestrando todos os anos, xa vou para cinco.
Gústame moito e sigo formándome, e nunca se sabe, se cando deixe o baloncesto serei adestradora, se serei criminóloga, que tamén o estou estudando. O futuro xa se verá, pero polo de agora estou moi contenta e moi agradecida de que o club me deixe formar parte da base.
-As Nosas: Teremos a Patri Cabrera no BAXI incluso despois de finalizar a túa carreira como xogadora?
Patri Cabrera: Iso nunca se sabe. Creo que a Lino aínda lle quedan moitos anos aquí. Non pensei aínda en retirarme, entón non empecei a pensar máis aló. Gustaríame? Por suposto. Aquí estou moi contenta e feliz e oxalá que cando chegue o día no que me retire sexa aquí e poida ter esa oportunidade de estar ao lado de Lino ou de quen estea nese momento.
-AN: Aínda no deporte feminino, é pouco habitual ver adestradoras femininas.
PC: Este verán tiven o curso superior en Zaragoza e foi o ano que máis adestradoras se presentaron ao curso e eramos 17 de 180, así que creo que aínda queda un longo percorrido. Ao final é que nos dean as oportunidades, porque a formación a temos, o talento tamén está aí e despois aproveitar as oportunidades que nos dean e dar un paso á fronte.
Creo que pouco a pouco verase máis a figura da muller adestradora, que as hai, pero non se lles da a visibilidade que teñen os homes a día de hoxe. Isto non depende do xénero, da igual adestrar a un equipo masculino ou feminino, se tes talento sexas muller ou home, valerás, o baloncesto é baloncesto para todo o mundo igual.
-AN: Unha das túas señas de identidade son os triplos. Chegaches a superar o récord de triplos nun partido, e tamén o fixo o BAXI, como equipo.
PC: O meu récord conseguino co Gran Canaria. Aquí vin sen pensar cantos anos podería estar aquí e cantos triplos podería meter e o xogo de Lino beneficia moito ás xogadoras coma eu, que somos tiradoras. O equipo se indentifica porque xogamos moi abertas e calquera xogadora pode tirar e somos unha ameaza desde fóra.
-AN: A nivel persoal puideches participar no concurso de triplos da ACB hai algúns anos, que significou para ti?
PC: Foi un soño porque cando era pequena e vin a Rosi Sánchez participar nese concurso e sempre dixen que me gustaría chegar aí. Cando me chamaron a primeira vez alucinei porque non mo esperaba. Foi incríble.
Ademais tiven a sorte de ir dúas veces, a primeira foi en Gran Canaria, na miña terra, e iso foi espectacular. Ata o día antes tiven un susto porque me deu un cólico nefrítico e era dúbida para participar pero ao final ese mesmo día atopábame ben e participei e cheguei á final. Para min foi un soño e volver repetilo aquí en Santiago foi incríble.
-AN: Daquela houbo unha polémica cun comentario que se lle fixo a un xogador dicíndolle que tiraba como unha moza, e ti es as proba de que iso non é ningún insulto.
PC: Está claro. Iso foi antes do concurso e desde aquí coa miña compañeira Carmen que xa se foi do BAXI, e con Ana Suárez decidimos facer un vídeo. Ao final foi a resposta en Twitter a ese comentario que estivo moi desafortunado.
-AN: Volvendo ao presente, falemos sobre o momento deportivo do BAXI. Recentemente perdíchedes a incríble consecución de vitorias.
PC: Estamos moi tranquilas porque era algo que xa sabiamos. Era imposible chegar a Liga Endesa e seguir gañándoo todo, estaba claro que hai que volver adaptarse a esta liga, que é unha liga moito máis dura, máis física. Estamos traballando moi ben e en liñas xerais estamos moi contentas. Somos conscientes de que hai erros nos partidos, pero son erros nos que seguimos traballando. Non queda outra que traballar moitísimo e ir a por todas en cada partido.
Patri Cabrera: “Era imposible chegar a Liga Endesa e seguir gañándoo todo”
-AN: Como prevés esta tempada?
PC: A verdade é que non o sei. Encantaríame que nos menos partidos posibles consigamos a permanencia e logo xa se verá. Iso ten que ser o camiño a seguir, logo o que teña que vir virá. Non temos posta ningunha meta e ningún obxectivo salvo traballar e seguir mellorando e intentar gañar todo o posible.
