O Guardés dille adeus a Europa loitando até o final co Málaga

• O Atlético Guardés non é capaz de completar a remontada en Málaga (21-19, 7-9 ao descanso) e cae con honras tras pór contra as cordas ás de Gallardo durante 45 minutos 

Gañar na derrota. Un paradoxo. Pero iso é o que experimentou esta tarde o Atlético Guardés no pavillón de Ciudad Jardín de Málaga. Sesenta minutos de entrega, sesenta minutos de sentir en equipo, sesenta minutos de esforzo, sesenta minutos de compromiso. Pero o premio non chegou e as bágoas brotaron dos corazóns guardeses.

Ao equipo que adestra José Ignacio Prades se lle atragantó de novo o partido por culpa da porteira Merche Castellanos un partido que quixo encarrilar co 0-4 de parcial e no cal as locais foron incapaces de empatar ata que Estela Doiro puxo o 9-9 no marcador. Ao final, un doloroso 21-19, loitado até o final, que afastou ao Guardés cun global de 44-37 da súa primeira final continental. Perder sen poder facer nin un reproche á actitude e traballo do teu equipo, é mellor que moitas vitorias.

O electrónico en Ciudad Jardín marcaba 0-0 ás 19:00 horas. Pero non na mente das xogadoras guardesas. Sabían que partían cun -5 de desvantaxe e cada minuto era importante para chegar ao final do partido con opcións de remontar o 18-23 do partido de ida nas semifinais da EHF European Cup.

Entre as primeiras accións: parada de Carratú. Gol de Lorena Pérez (0-1). Perda do Málaga e Sarah Valero á carreira puña o 0-2. O pivote hispanofrancesa traballa no centro da defensa con Estefanía Descalzo. Unha auténtica muralla para o Málaga, que non era capaz de pór a funcionar a súa mermada primeira liña. Recuperación do Guardés e Paula Arcos sen ningún tipo de titubeo puña o 0-3. Buforn para o 0-4 e resposta de Almudena Gutiérrez para o 1-4. E chegou, chegou a primeira parada de Merche Castellanos, quen de novo se antollaría determinante para dar a vitoria ao seu equipo.

Ambos os conxuntos cometían erros, Gutiérrez anotaba de novo (2-4) ante unha defensa guardesa que tardou en colocarse e a seguinte, nova parada de Merche Castellanos a Arcos. E sobre ela poderíanse escribir liñas infinitas, enumerando todas as intervencións importantes, como o 7m que atallou a Paulina Buforn.

O Guardés recuperaba balóns que perdía entre as súas mans de manteiga, pero a defensa e Carratú baixo paus mantiñan a distancia. Valero para o 2-5 e o Málaga, que comezou sen Arderius, sufría no ataque posicional. Sole López reapareceu esta tarde para o 3-5 e Doiro puña o 4-5 para chegar ao 15. O partido íase apertando e o Guardés sabía que non podía durmirse nos loureiros.

José Ignacio Prades empezou a buscar novos activos no banco. Rajnohová por Lima para dirixir ao equipo e primeira superioridade pola exclusión de Doiro. Arcos para o 4-6, pasos de Medeiros, e o lanzamento de Buforn para o 4-7… cazado por Castellanos.

O Málaga mostrábase fallón, con numerosas perdas, pero o Guardés tampouco conseguía brillar. Despois de varios intentos o domingo pasado, por fin Lorena Pérez puido deleitar ao público -iso si desde a distancia- dunha precisa vaselina que superou a Castellanos para o 4-7 do minuto 20.

Estaba a custar, pero o Atléticco Guardés dominaba o partido aínda que a renda non era suficiente para culminar a súa ansiada remontada. Apareceu Urban (Buforn comezou no seu extremo) para anotar outra vaselina na súa primeira intervención (4-8) e saltou a alerta no banco local. Suso Gallardo pediu tempo morto no 21:21.

Unha vez máis, o Guardés topouse cun muro chamado Castellanos

Tras a pausa, paradas de Carratú e Castellanos. E a defensa visitante con caras novas (Carla Gómez por Descalzo e África Sempere defendendo no dous) mostrábase moi férrea. María Pérez anotaba o 5-8, pero todo indicaba que o Guardés estaba a dar coas claves do partido: defensa sólida que forzaba os fallos locais, mellor selección de lanzamentos (a pesar das 7 paradas de Castellanos) e tamén a achega de Marisol Carratú (5 intervencións notables).

Exclusión a Arcos e Rocío Rojas lanzou fóra un 7m. O Málaga, a pesar do colchón de cinco goles, mostrábase nervioso. Ou iso pareceu ata que Silvia Arderíus fixo de tripas corazón para axudar ao seu equipo a pesar das súas molestias físicas (na Sangriña sufriu unha escordadura de nocello). Saíu e xa anotou o seu primeiro 7m (6-8).

Bo momento o escollido por Prades para pedir tempo morto, refrescar ideas e incidir ás súas xogadoras no reforzo da defensa 6:0 no 26:49. Outro gol polo curto abaixo de Lorena Pérez (6-9) e parada de Carratú, e enésima parada de Castellanos, esta vez a unha Sandra Santiago que lanzou precipitada ante a advertencia de pasivo. E Doiro puxo o 7-9 para pechar o primeiro acto.

O Guardés tan só tiña que repetir o guion do inicio, pero as liñas torcéronse. Arderíus, marcando a diferenza, anotou ante Míriam Sempere para o 8-9. Perda galega e, por primeira vez no partido, o Málaga empatou a través de Doiro (9-9). Exclusión para Sara Bravo e Castellanos parou un novo 7m a Paula Arcos, pasos galegos, López á madeira… e entre a tolemia cartón de tempo morto consumida por Prades.

Estaba claro que o partido non estaba no punto correcto para os intereses guardeses e que era máis que necesario recuperar a intensidade, a orde e a selección de lanzamentos máis claros. Xusto como o que fixo Urban desde o extremo (9-10). E os detalles empezaron a ser determinantes.

O Guardés puido recuperar un balón na súa traxectoria cara ao pivote malagueño antes de que Martina Mazza anotase un auténtico golazo. Perda local, lanzamento de Arcos, e mesmo final: parada da incombustible Merche Castellanos.

Medeiros tirouna fóra. E o partido convertíase nun auténtico querer e non poder para o conxunto do Baixo Miño, que quería continuar a súa oitava aventura europea e alcanzar por primeira vez unha final continental. Pero esta vez non ía se é posible. Opcións tiradas pola borda para recuperar o +3. E está claro, que un equipo que aspira a todos os títulos (xa gañou a Copa da Raíña 2020 e a Supercopa de España) non ía tirar a toalla e buscaría gañar os dous partidos da eliminatoria. E así foi.

Arderíus para o 10-11. Urban, moi fina, para o 10-12. Arderíus para o 11-12. E Doiro para volver pór táboas (12-12). Quen o ía a dicir tras o visto o pasado domingo, pero ao Málaga custoulle suor e bágoas coller o mando no marcador.

María Pérez tivo a honra (13-12). E, quen ía ser: Arderíus, 14-12. Quería o Atlético Guardés apurar as súas opcións até o final, non baixar os brazos, se había que caer? ía ser coa cabeza alta. Aínda houbo igualdade no 15-15, no 17-17 e aínda que Prades pediu un novo tempo morto no 55:59 xa todos os esforzos foron en balde para culminar a remontada, pero non para deixar unha boa imaxe en Cidade Xardín.

Estalou a alegría local co 21-19 final, un resultado amargo para as galegas. Un equipo que seguramente necesitará máis que os infinitos quilómetros que separan A Guarda de Málaga en autobús para darse conta de que algunhas veces se pode gañar mesmo na derrota.

Máis lles vale ás galegas reporse pronto, porque o mércores A Sangriña espera ao Zubileta Evolution-Bm. Zuazo (20:15 h) para vivir a volta da segunda fase da Copa da Raíña. Aí si que o Guardés non pode permitirse fallar.