Carolina Baños (Vilagarcía, 16-6-1979) é unha de esas one club women que tanto escasean. Unha xogadora adicada toda unha vida a un club, ao seu club. Tal e como ela o define, o Atlético Arousana é “sentimento” e non cabe dúdiba que ela devolve ese sentimento e esa forza cada vez que se enfunda a camisola amarela.
A idade non parece ser impedimento para estar xogadora que leva desde mediados da década dos 90 xogando para o equipo de Vilagarcía. Leva vestindo a amarela desde o seu nacemento alá polo 1995 ata a celebración na actualidade das vodas de prata do club vilagarcián. Para ela o Atlético Arousana forma parte de súa vida e, indudablemente, o club galego non sería o mesmo sen a figura de Carolina.
– As Nosas: Como chegaches ao Atlético Arousá e como foron os teus comezos no club?
Carolina Baños: A través dunha amiga da miña curmá díxome que estaban a facer un equipo feminino e fun probar e xa van case 25 anos xogando.
– AN: Notas un cambio no fútbol feminino desde cando empezaches a xogar á actualidade?
CB: Sí claro, por suposto. Pensando que cando empecei non había nin liga federada. Tivemos que apuntarnos a fútbol sala, competíamos con xente maior e de moito nivel. O primeiro partido creo recordar que nos meteron 14-1. Esto tan só durou un ano porque despois creamos unha liga de fútbol 11 aínda que non era federada. Pagábamos un seguro aparte e así podiamos xogar.. Agora avanzamos moito pero tamén é certo que falta moitísimo e hai que seguir pelexando.
– AN: Que opinas do preacordo do convenio colectivo asinado o pasado mes de decembro? Crees que é suficiente ou que aínda queda moito camiño?
CB: É un principio para as xogadoras da Liga Iberdrola, pero aínda se necesitan máis apoios tanto de patrocinadores, clubs… para seguir crecendo. É un gran primeiro paso, pero aínda queda moito camiño por diante
“O único que sí que faigo sempre en cada partido é poñer unha media ao revés como “homenaxe” a unha compañeira que xa non está entre nós”.
– AN: Cal é o secreto para seguir xogando e competindo con 40 anos?
CB: Tal vez non deixar de adestrar nunca, coidarse un pouco e que seguir gozando xogando ao fútbol. A min encántame o fútbol, é unha das miñas pasions. Os anos pasan pero mentres poida seguir adestrando e gozando vou seguir. O que teño claro é que o deporte nunca o vou a deixar.
– AN: Algunha superstición que non poidas evitar antes de cada partido?
CB: Non teño grandes supersticións. O único que sí que fago sempre en cada partido é poñer unha media ao revés como “homenaxe” a unha compañeira que xa non está entre nós. É unha forma de levala conmigo e acordarme de ela.
– AN: Que significa o Atlético Arousana para ti?
CB: Pois case unha forma de vida e estou moi orgullosa de formar parte deste equipo co que conseguimos moitos éxitos. Durante estes 25 anos houbo momentos bos, pero tamén malos. Este é o meu equipo e estou moi orgullosa de poder empezar e terminar a miña carreira aquí.
– AN: Como vivíchedes o descenso hai dúas temporadas?
CB: Pois a primeira vez foi máis doloroso pero a medida que pasan os anos vaste curtindo e pensas que facendo ben as cousas en nove meses estás outra vez en Nacional. No fútbol as cousas pasan moi rápido e tes que ter a mente fría e saber manter a calma.
“Sería moi difícil destacar a unha xogadora durante estes 25 anos pero quédome cos goles de Mari Paz (Valencia) e co caneo e a velocidade de Nuria (Dépor)”.
– AN: Este ano non estades a ter os resultados desexados, como afrontais a segunda volta? Que supoñería outro descenso para o club?
CB: Pois temos un equipo novo e na primeira volta houbo alguns partidos que se nos escaparon nos minutos finais por culpa dos nervios e da falta de experiencia. O importante e que estamos a traballar duro e ben. Eu vexo un equipo con ilusión e afrontamos a segunda volta con optimismo pero sendo conscientes da nosa situación e da necesidade de puntuar para poder saír dos postos de abaixo.
– AN: Se tiveses que elixir un momento destes 25 anos de historia do club, cal sería?
CB: Se me teño que quedar cun momento quizá sería cando gañamos a liga Nacional no ano 2005. Foi un momento moi especial porque se nos escaparon dous campionatos nos anos anteriores e ademais, non o conseguira ningún equipo galego ata o momento.
– AN: Unha persoa que marcase a túa carreira deportiva.
CB: Plácido Cortés foi a persoa que máis marcou a miña carreira. Foi o adestrador que máis anos estivo aquí con nós e co que máis aprendin. É certo que houbo outros que tamén estiveron tempo, como Celso Couso, e que tamén deixaron unha gran pegada.
“O preacuerdo do convenio colectivo é un principio para as xogadoras da Liga Iberdrola pero aínda se necesitan máis apoios tanto de patrocinadores, clubs… para seguir crecendo”.
– AN: Durante estes 25 anos pasaron grandes xogadoras polo club. Mari Paz, Sara González que agora están na Liga Iberdrola. Cal foi a mellor xogadora coa que compartiches vestiario?
CB: Pasaron moitísimas e sería moi dificil quedarse con unha pero quédome co goles de Mari Paz (Valencia) e co caneo e a velocidade de Nuria (Dépor). Non me podo esquecer de Charo (ex do Aguiño) que actualmente xoga a fútbol sala e tiña moito gol. Era rápida e gustábame moito xogar con ela. Ademais, sería inxusto no acordarse de moitas outras compañeiras Marta Cortés, Cobas,……que coa súa calidade conseguimos moitos éxitos.
– AN: Que sente ao ser a capitá e xogadora veterana dun club que celebra agora as vodas de prata?
CB: Orgullo por todo o que conseguimos e vendo que o club segue crecendo e vai por bo camiño. Apostando pola canteira e o fútbol base.
– AN: Por último, define cunha palabra ao Atlético Arousana.
CB: Sentimento.
Sonia Coello: “Todo xurdíu por orgullo, non entendiamos porqué os nenos podían xogar e nós non”
O Atlético Arousana vende cumplir 25 anos de historia. En As Nosas quixemos coñecela un pouco máis polo miudo e para fixémolo da man de mulleres como Carolina Baños e Sonia Coello.
