O partido da Fase Final da LF2 entre o Pacisa Alcobendas e o Celta Zorka Recalvi esconde un derbi A Coruña – Vigo. Nas filas do club madrileño milita unha herculina, Paloma Dorda, que agarda con ilusión a fase de ascenso despois dunha tempada complicada e marcada pola pandemia.
“Eu son da Coruña, entón a rivalidade Vigo – A Coruña sempre está aí, pero o afronto como un partido bonito e intenso”, declara a alero.
O duelo será o vernes, 9 de marzo, ás 20:00 horas.
Galegas como rivais
O destino quixo colocar a esta coruñesa no grupo no que o Celta vigués compite por un posto na LF Endesa. Malia comezar en Galicia, Paloma Dorda non pasou pola base do equipo celeste, que tilda de “moi competitivo e moi guerreiro”.
A xogadora do Alcobendas, cunha media de acerto do 51,4% nos tiros de dous e un 30,4% desde o tiro libre, enfrontarase como local a rivais da talla de Maja Stamenkovic e Marita Davydova.
Para Dorda, estas son dúas das xogadoras máis destacadas do club olívico, dúas pezas claves na liña exterior que facilitan o xogo vertical característico do Celta. “Imos ter en conta isto para poder facerlles fronte”, declara.
Así ve Paloma Dorda a base galega
Sen dúbida, o conxunto de Cristina Cantero será un cadro duro contra o que competir para as de Alcobendas. En palabras de Paloma Dorda, este club “sempre estivo aí, con anos de máis ou menos sorte, pero sempre foi puntero na Liga”.
Paloma Dorda: “(O Celta) sempre foi puntero na Liga”
A xogadora galega recoñece o aumento de nivel que se viu nos últimos anos no baloncesto galego, destacando ao Ensino, equipo en LF Endesa e que está a loitar polo título, e a BAXI Ferrol, do que asegura que “ten un equipo moi competitivo para estar en Liga 1”, ademais do Celta, con opcións de ascenso.
Os primeiros pasos
Porén, cando tiña 16 anos, a galega marchou a Cataluña para medrar na súa carreira deportiva. Os seus inicios estiveron marcados polo seu irmán maior, do que recorda como “de pequena sempre ía velo xogar ata que chegou un punto no que dixen eu tamén queiro xogar. Así foi como empecei aos 5-6 anos”. O pai dos Dorda competía en rugby e balonmán, “pero os fillos saímos polo baloncesto”.
Desta forma, as primeiras canastras de Paloma foron coa camisola do Compañía de María, co seu equipo colexial. Xa na tempada 2013/2014, o Segle XXI ofreceulle a oportunidade de mudarse ao seu centro de deportistas de alto rendemento e aceptou o programa de beca durante dous anos.
Malia o seu comezo de carreira dentro e fóra de Galicia, Dorda admite que non sempre é necesario marchar do país para seguir medrando competitivamente. “Ao final depende do equipo no que esteas. Se estás por exemplo no Celta, que é dos mellores equipos e ofrece un adestramento máis profesional, igual quedas, pero no momento no que me fun non me podían dar ese plus que me deron co Segle XXI“, explica.
Para o último curso escolar, segundo de bacharelato, Dorda volveu á súa cidade natal, pero cambiando de conxunto colexial. No curso 15/16 a coruñesa formou parte das filas do Maristas Coruña no junior e no nacional.
Un ano despois, o Durán Maquinaria Ensino fíxase nela, e compite co equipo lucense en categoría sénior, á vez que estuda o primeiro ano de Deseño de interiores. Dúas tempadas despois, chega xa ao Alcobendas, no que milita actualmente.
Unha vida adicada ao baloncesto
Despois de varios anos competindo na Liga Feminina 2, Paloma Dorda ten a un tiro de pedra a oportunidade de ser xogadora da máxima categoría. Isto sería “un soño” para a galega, que admite que “chegar á elite do deporte, ao máximo posible, en España a Liga 1, é un soño moi difícil pero sería un soño cumprido”.
Paloma Dorda: “Agora non vexo a miña vida sen xogar ao baloncesto. Estarei ata que o corpo aguante”
A alero admite que tras unha vida vinculada ao baloncesto “non podes desengancharte” del, e por iso aproveita cada oportunidade que ten de adicarse “semiprofesionalmente” ao deporte. “Agora non vexo a miña vida sen xogar ao baloncesto. Estarei ata que o corpo aguante”, afirma.
Unha vez remate a súa carreira como xogadora, non ten claro como, pero seguirá vinculada ao baloncesto. Mirando ao presente, admite que “agora mesmo gustaríame rematar os meus estudos en Deseño de interiores e traballar diso tamén. Ao final, como mulleres tristemente é o que toca. Non podemos vivir do deporte”.
Pero antes de todo iso toca a Fase Final, á que Dorda chega “moi ilusionada”, xa que tanto ela como as súas compañeiras afrontan este tramo final como “o aliciente máis grande que tivemos en todo o ano”. A coruñesa non regresará a terras galegas para competir, pero o acento galego estará en ambos lados da pista no encontro do venres.
