En setembro arrincaba unha nova tempada na Liga Guerreras Iberdrola na que o Mecalia Atlético Guardés, un equipo aspirante a estar sempre na terna, leva en branco desde a campaña 2016/17. Na memoria de todos, o último encontro daquela tempada entre o cadro galego e o KH-7 Granollers no que as da Guarda só necesitaban un punto para alzarse co título e rubricar un campionato histórico que poñía fin á supremacía do Super Amase Bera Bera. Soñada e histórica tarde na Sangriña na que as pupilas de Jose Ignacio Prades dobregaban 27:20 ao conxunto catalán.
Daquel equipo tan só Marisol Carratú, África Sempere e Rosario Urban permanecen ás ordes do técnico, cuxa premisa esta tempada era pelexar o título ata o final. E aínda que os números non enganan e falan do conxunto guipuscoano como o claro dominador da liga con 14 vitorias e 2 empates, ben é certo que o Mecalia Atlético Guardés viña realizando unha tempada moi completa na que sumou 10 vitorias, 3 empates e 3 derrotas, sendo o segundo equipo menos goleado da categoría.
Iniciou a súa andaina cunha gran vitoria en Carrús, pero as sensacións minguáronse coas dúas derrotas consecutivas ante o KH-7 Granollers e a aula Alimentos, únicos dous conxuntos que lograron sumar os dous puntos ante as de Prades. A partir de aquí, as galegas souberon capear aos seus rivais pois non volveron perder un partido no que restaba da primeira volta, liquidando con vitoria os encontros ante o Rocasa Gran Canaria, o Recuncho Fertilidade Málaga e todos os equipos da zona baixa da táboa. Mentres, salvaron un punto nos tres duelos directos lidados na Sangriña ante Liberbank Xixón, o Super Amase Bera Bera e Elxe no inicio da segunda volta.
Sen ningunha dúbida, o encontro ante o líder ben podería servir para definir as fortalezas do persoal galego. Impulsadas polo incansable pavillón da Sangriña, as de José Ignacio Prades ofreceron a súa mellor versión nun partido no que chegaron a ir catro goles abaixo na primeira parte, pero no que porfiaron para acabar levándose o premio de puntuar ante o mellor equipo da liga (23:23). Todo iso grazas a potenciar o gran éxito deste equipo que residiu principalmente niso: ser un equipo. Con todo, hai algunhas xogadoras que sobresaíron e que souberon botarse ao equipo ás costas en momento puntuais da tempada.
Marisol Carratú: é a xogadora máis veterana da plantilla con 33 anos
A porteira arxentina, que regresaba a Galicia en xaneiro de 2019 tras probar sorte nas filas do Acordo Noisy Lle Grand da segunda división gala, goza dunha segunda mocidade baixo os tres paus do conxunto da Guarda, sendo unha peza crave para Jose Ignacio Prades e, en varias ocasións, a mellor das súas. ‘’Creo que está no seu mellor momento, a súa seguridade achégalle moito apromo ao equipo’’, recoñece o técnico.
Jose Prades, adestrador do Atlético Guardes: “‘’Creo que está no seu mellor momento, a súa seguridade achégalle moito apromo ao equipo’’.
Carmen Campos: en só dúas tempadas converteuse no buque insignia do equipo
A madrileña é unha das mellores xogadoras da Liga Guerreras Iberdrola. O seu liderado no 40×20, a súa capacidade para dirixir o xogo e as súas calidades defensivas leváronlle a gañarse á súa vez a confianza do seleccionador nacional Carlos Viver, que contou coa central para as convocatorias do ‘Obxectivo 2021’ e en varias ocasións para formar parte das Guerreras, con quen se proclamou campioa dos Xogos do Mediterráneo en 2018.
Ademais, ata o momento, é a sétima máxima goleadora da competición con 83 dianas. A próxima tempada poñerá rumbo á liga francesa. ‘’É un dos valores máis fiables de fronte ao futuro que ten España, será unha perda moi importante para nós, pero alegrámonos moito por ela’’, explica Jose Prades.
Jose Prades, adestrador do Atlético Guardes: ‘’É un dos valores máis fiables de fronte ao futuro que ten España, será unha perda moi importante para nós, pero alegrámonos moito por ela’’.
África Sempere: capitá e xogadora clave no esquema de Prades
Sen ningunha dúbida, a peor das noticias coñecíase o pasado mes de marzo cando o club confirmaba a rotura de ligamento cruzado anterior do xeonllo dereito da súa capitá. Dúas semanas antes, do mesmo xeito que Carratú e Lorena Pérez, o Mecalia Atlético Guardés confirmara a renovación da pivote, que forma parte do núcleo adoitado de xogadoras sobre as que o conxunto da Guarda pretender edificar o seu próximo proxecto. ‘’É unha mágoa o da súa lesión, pero estou seguro de que volverá máis forte que nunca porque é unha loitadora e é unha persoa que fai moita falta no grupo’’, asume Prades.
Jose Prades, adestrador do Atlético Guardes: ‘’É unha mágoa o da súa lesión, pero estou seguro de que volverá máis forte que nunca porque é unha loitadora e é unha persoa que fai moita falta no grupo”.
