Carmen Prelchi milita dende hai tres tempadas no Club Balonmano Granollers, a onde chegou procedente do Seis do Nadal, o seu club de corazón. Esta viguesa, que apostou por ser pivote pola figura de Begoña Fernández, recoñece que a figura da adestradora Mónica Barreiro foi moi importante para ela e recorda con moito cariño a súa medalla de bronce coa Selección Galega cadete no Campionato de España.
A pivote galega soña con ganar a Challenge Cup algún día e fala do seu soño frustado, “ser piloto de avións”. Aínda que agora está lonxe da súa terra, non esconde a súa morriña pola familia, a gastronomía galega e a climatoloxía tan caraterística da nosa querida terriña. Así foi a entrevista de Carmen Prelchi para a Federación Galega de Balonmán na sección ‘Balonmán de lonxe’.
Pregunta: Cando comezaches a xogar ao balonmán?
Resposta: Comezei a xogar ao balonmán con 8 anos no meu colexio, no Seis do Nadal. Comecei porque era unha das actividades extraescolares e porque sabía que a miña nai xogara cando era nova. Decidín apuntarme e probalo.
Carmen Prelchi, xogadora galega no Granollers: “Comecei a xogar ao balonmán porque era unha das actividades extraescolares e porque sabía que a miña nai xogara cando era nova”.
P: O teu mellor e peor momento no balonmán.
R: Cando quedamos terceiras no Campionato de España coa Selección Galega cada estaba en cadetes. Foi un campionato raro pero moi satisfatorio porque todo o traballo feito viuse reflectido pola medalla de bronce. O meu peor momento foi o Campionato do Mundo Junior en Hungría porque foi moi duro a nivel mental. Tiven que superar diversos problemas e afectoume bastante.
Carmen Prelchi, xogadora galega no Granollers: “O meu mellor momento no balonmán foi a medalla de bronce coa Selección Galega no Campionato de España”.
P: Qué é o que máis botas de menos de Galicia?
R: A miña familia, o tempo e a comida.
P: Unha xogadora, unha adestradora e un club.
R: Unha xogadora, Begoña Fernández por todo o que marcou e fíxome decidirme por ser pivote. Unha adestradora quédome con Mónica Barreiro porque foi moi importante para min aínda que só a tiven na Selección Galega. A súa filosofía e a súa maneira de entender o balonmán marcoume. E un club, o Seis do Nadal porque foi o club que me deu todo e que me fixo chegar ata onde estou agora.
Carmen Prelchi, xogadora galega no Granollers: “Admiro a Begoña Fernández e decidinme a ser pivote por ela. Unha adestradora quédome con Mónica Barreiro porque foi moi importante para min pola súa filosofía e a súa maneira de entender o balonmán”.
P: Es supersticiosa?
R: Non son moi supersticiosa pero si que teño algúns rituais e algunhas teimas.
P: Un soño?
R: Gañar a Challenge Cup.
Carmen Prelchi, xogadora galega no Granollers: “O meu soño é poder gañar algún día a Challenge Cup”.
P: A túa comida e bebida favorita.
R: A miña comida favorita son as lentellas e a miña bebida favorita é o té con leite de soia.
P: Un libro, unha película e unha canción.
R: Un libro, La catedral del mal de Ildefonso Falcones. Unha película, Campeones e unha canción, El continicio de Guitarricadelafuente.
P: Se tiveras que definir o balonmán en dúas palabras
R: Paixón e compromiso.
Carmen Prelchi, xogadora galega no Granollers: “O balonmán é paixón e compromiso”.
P: Se non te adicaras ao balonmán, que farías?
R: O meu soño frustado desde pequena é ser piloto de avións e senon xogara ao balonmán seguramente houbese elixido ese camiño.
