Seis xornadas para o fin desta tempada da Liga Feminina 2. Este fin de semana non se xoga só un duelo galego na Malata entre o Baxi Ferrol e o Celta Zorka Recalvi. Tamén estará sobre a pintura o boleto a fase da ascenso a Liga Endesa. A cita, o sábado 7 de marzo ás 19.00 horas. Antes do acontecemento, a redacción de As Nosas púxose en contacto con Ángela Coello, xogadora do Celta Zorka Recalvi.
A viguesa acaba de voltar ao cadro celeste. No pasado mes de xaneiro, regresaba a Vigo despois de completar tres tempadas e media no sur de Carolina. Ao outro lado do charco trasladouse en verano de 2016. A Liga Feminina 2 non era descoñecida para ela posto que xa disputou coa camiseta céltica en 70 encontros oficiais.
– As Nosas: Desde moi pequena comezaches a dar os teus primeiros botes no Celta. De onde che ven esa paixón polo baloncesto?
Ángela Coello: Comecei a xogar ao baloncesto aos 11 anos. Dos 7 ata os 11 eu practicaba fútbol. Mentras daba patadas ao balón, miña irmá estaba no Celta e eu a viña a ver os partidos e ao final, nos descansos dos partidos eu poñíame a tirar e así foi como comencei.
– As Nosas: Case toda a vida ligada ao cadro celeste. Que recordos mantés desa primeira etapa?
Ángela Coello: As miñas compañeiras, que ao final, desde infantis estiven coas mesmas. Ao final son as miñas amigas que aínda as manteño a día de hoxe. Ao adestrar case todos os días faise vínculos moi fortes. Boto agora en falta ir aos Campionatos de España, pola ilusión que facía marchar coas túas amigas, as seleccións galegas e as Copas Galicia…
– As Nosas: Fuches a Estados Unidos para compaxinar o deporte coa carreira de fisioterapia. Como foi aquela experiencia?
Ángela Coello: Funme para poder compaxinar as dúas cousas. É certo que cho poñen máis doado á hora dos estudios. Polo que nunca faltas a adestrar porque podes facerche ti horario como mellor che conveña. Organízasche mellor que si estiveras aquí. Da experiencia lévome o meu crecemento como xogadora, como persoa. Estiven fóra tres anos e medio e tiven que aprender a sacarme as castanas do fogo por min misma xa que estaba sola. Ao final fixen grandes amizades e medrei como persoa.
Ángela Coello (Celta): “Da experiencia lévome o meu crecemento como xogadora, como persoa. Estiven fóra tres anos e medio e tiven que aprender a sacarme as castanas do fogo por min misma xa que estaba sola. Ao final fixen grandes amizades e medrei como persoa.”
– As Nosas: Que é o que máis botaches en falta cando estabas alí?
Ángela Coello: O principal, a miña familia. Teño botado nove ou dez meses sin vir. Case sempre voltaba a casa en verán. Aos meus amigos, pero sobre todo tamén, o que máis botaba de menos eran os solpores de Vigo e o mar. Aínda que o meu estado estaba na costa eu non estaba preto do mar.
– As Nosas: En xaneiro volviches fichar polo Celta. Cal foi a razón porque a que regresaches á túa ‘casa’?
Ángela Coello: Gradueime alí e acababaseme a vida americana. O fixen en decembro porque a mín interesábame seguir xogando en Europa. Ademais eu nos verán que regresaba adestraba co Celta e xa o pasado o tiña falado con Cris Cantero e con Carlos. A verdade que estou moi contenta.
Ángela Coello (Celta): “O obxectivo do Celta desde inicio de tempada é ascender a Liga Endesa”
– As Nosas: Viñades de estar de sorte. Agora levades dúas derrotas consecutivas. Como está o equipo de
fronte ao duelo galego?
Ángela Coello: Levamos dúas derrotas consecutivas e iso ao final afecta. A Liga está moi xusta e todos os equipos estan apertando e ao final só catro poden ir a fase de ascenso. Agora mesmo temos que seguir duras e traballando porque quédannos seis xornadas e non hai nada perdido. Matemáticamente non estamos fóra e temos que disputar todos os partidos como se fóran o último. E apartir de ahi xa veremos. Afrontamos o encontro do sábado con moitas ganas.
– As Nosas: Marta Tudanca e Natalia Rodríguez levan varios partidos facendo numerazos. Pero cal das xogadoras de Baxi Ferrol pódevos facer máis dano?
Ángela Coello: Levan moi bos partidos e ao final Ferrol é un equipo que ten moita altura e son moi grandes. Ao final, máis que unha xogadora que nos poida facer dano é onde busquen elas as vantaxes. O seu xogo interior témolo que ter moi en conta e ao final, esas xogadoras que veñen de estar nunha boa racha pois temos que controlalas pero o baloncesto é un deporte onde un pode ter un bo día pero hai que defender a todas como se fóran as mellores.
– As Nosas: A vosa meta é clara: Conseguir o billete para a fase de ascenso. Veremos o ano que vén ao Celta Zorka Recalvi na liga Endesa?
Ángela Coello: Desde o inicio de tempada e xa desde anos atrás o obxectivo do celta era ascender a Liga Endesa. Este ano está máis complicado co ano pasado pero nosoutras seguimos e seguimos pelexanto ata o final. Aínda quedan seis partidos, bastante liga para decidir moitas cosas. Nós afrontarémolo como poidamos, e pase o que pase imos a seguir facendo as cousas o mellor co podamos e ogallá vexamos ao Celta na Liga 1 o ano que vén.
