A triplista galega Ana Peleteiro, concedeu unha entrevista para Vogue España, antes da súa participación este verán nos Xogos Olímpicos de París 2024 nos que deportista ten grandes esperanzas. A atleta fala na entrevista sobre o feito de compaxinar a práctica deportiva de elite coa súa recente maternidade e sobre cales son os seus obxectivos para os próximos XX.OO. Na mente da de Ribeira está volver pendurar do pescozo un metal. En Toquio 2020 foi bronce. En París quere volve subir ao podio. “Traballo todos os días para acadar unha medalla”, di a galega.
París 2024: obxectivo, medalla
“Medalla. Non hai outra cousa…Estou a traballar todos os días para conseguilo. A verdade é que me atopo moi ben. Estou a facer cousas que non fixera nunca antes”, di Ana Peleteiro a Vogue España, preguntada polas súas aspiraciósn deportivas.
“E o meu adestrador, Iván Pedroso, está moi orgulloso. Confío plenamente nel. Ademais, desde que dei a luz, a nosa relación está nun momento moi doce. Teño moitísima confianza neste ano. E encántame, porque hai quen non a teñen”, puntualiza Ana Peleteiro.
Ana Peleteiro: “hai quen pensa que por ser nai, o meu éxito na pista é cousa do pasado”
A galega apunta nesa entrevista de Vogue España que “hai quen pensa que por ser nai, o meu éxito na pista é cousa do pasado”. Non é o que a triplista galega pensa.
Así, preguntada sobre o feito de compaxinar a práctica deportiva de elite coa maternidade Ana Peleteiro explica: “O 20 de decembro de 2022 estaban a abrirme sete capas de abdome para ver á miña nena por primeira vez. Hoxe, grazas ao traballo específico que realicei xunto á preparadora Cristina Díaz, teño esa zona mesmo máis forte que antes de ser nai. Pero a verdade é que me custou moito volver verme outra vez coa miña roupa de competición”.
Ana Peleteiro: “As mulleres castigámonos moito aínda se non encaixamos perfectamente nese inalcanzable canon de beleza que non se quen carallo inventou”
Segundo explica Ana Peleteiro: “Tívenme que dicir a min mesma: ‘Se a alguén lle molesta que salga cun michelín nunha foto, que se enfronten eles a nove meses de embarazo e unha cirurxía maior’. As mulleres castigámonos moito aínda se non encaixamos perfectamente nese inalcanzable canon de beleza que non se quen carallo inventou”.
“Lúa está xa algo máis maior, xa me apetece máis que quede cos seus avós e cos seus curmáns. Xa noto que estou preparada para separarme dela durante algunhas semanas e focalizarme en min como deportista. E, á vez, necesítoa preto, porque me dá a vida”, relata a Campioa de España de triplo salto. Ana Peleteiro vén de acadar ese título hai poucas semanas en Ourense cun saldo de 14,32 metros.
Ana Peleteiro reflexiona sobre os cambios vividos un ano despois de ser nai de Lúa
Cando cavila sobre o seu primeiro ano como nai, Ana Peleteiro apunta que estos meses foron “sobre todo, de descubrirme como muller e como persoa. Tiven que desenterrar á Ana máis traballadora e máis persistente, á Ana que aínda que se levante cansa tras unha noite sen pegar ollo, ten que ir adestrar”.
Ana Peleteiro: “O que máis me sorprendeu de ser nai é que algo tan simple como ir tirar o lixo requiría dunha loxística do leite”
Explica a medallista olímpica galega Ana Peleteiro que a “maternidade fai que, ás veces, todo sexa unha odisea. Para min, aínda que poida parecer unha bobada, o que máis me sorprendeu de ser nai é que algo tan simple como ir tirar o lixo requiría dunha loxística do leite. Pon á nena no carro, ponlle o abrigo, colle o lixo… cando te queres dar conta, levas unha hora tentando saír de casa. Non podía ir a ningún sitio sen a miña filla, sobre todo ao principio, porque ademais estaba a dar o peito. Separábame dela dez minutos e parecía que os seos me ían a explotar. Iso foi o que máis me chocou”.
Ana Peleteiro, campioa de España de triplo salto alcanzando os 14,32 metros
